Groeiend aantal e-boeklezers in de VS

Half december 2012 werd "de snelle dood van de e-boekenlezer" aangekondigd. Aanleiding was het feit dat in 2012 de verkoop van de e-inkt-readers wereldwijd fors is afgenomen met niet minder dan 36%. De zwart-wit e-reader wordt op de markt verdrongen door de vele tablets (vooral de iPad) die erg geliefd zijn bij de consument, niet in het minst tijdens de feestdagen eind 2012. Dat de e-inkt technologie niet het eindpunt maar eerder het begin van het digitale lezen inluidde, was voor insiders al langer bekend. Maar uit dit bericht de conclusie trekken dat het elektronische lezen een snelle dood tegemoet gaat, lijkt me niet alleen een brug te ver. Het is gewoon een foute conclusie. Het elektronische lezen (e-reading) is aan een opmars toe in de Angelsaksische wereld. Dit werd duidelijk aangetoond door een uitgebreid onderzoek door het Amerikaanse onderzoekscentrum PEW. Het loont de moeite om even in te zoomen op dit zeer interessante onderzoek.
Omdat het nogal wat parallellen bevat met het onderzoek rond het lees, leen en koopgedrag in Vlaanderen, schets ik hier een aantal vergelijkingspunten.
Terwijl in Vlaanderen 71% van de mensen minstens één boek leest per jaar, zijn er in de VS 75% lezers. Toch wel opvallend dat we hier ietwat lager scoren dan de VS. Dit verschil situeert zich vooral bij de mannen, want zowel in de VS als in Vlaanderen leest 81% van de vrouwen boeken. In de VS leest 70% van de mannen, terwijl dit bij ons slechts 61% bedraagt.
Als we dit per leeftijdsgroep bekijken, dan valt vooral op dat de groep tussen 20 en 30 jaar het opvallend beter doet in de VS (vermits de leeftijdsgroepen niet helemaal gelijk lopen, is een 1 op 1 vergelijking niet mogelijk). Hier is bij ons duidelijk werk aan de winkel. Opvallende gelijkenis is het feit dat het lezen boven de 60 jaar afneemt. Hoewel deze leeftijdsgroep meer tijd heeft om te lezen, zijn er andere redenen waarom lezen minder aantrekkelijk wordt.
Dat het studieniveau en het inkomen een belangrijke rol spelen in het leesgedrag loopt in beide landen vrijwel parallel. Het is ook een vrij logisch gegeven. 
Opvallend verschil is natuurlijk het digitale lezen: op één jaar tijd is het aantal mensen dat digitaal leest in de VS gestegen van 16 naar 23%. In Vlaanderen zijn hierover geen exacte cijfers bekend, maar het ligt zeker beneden de 2%. Zowat 1 Amerikaan op 4 leest een boek op een e-reader of tabletcomputer. 33% van de bevolking heeft ofwel een e-reader of een tablet, terwijl dit bij ons rond de 25% ligt. Opvallend hier is dat de stijging het grootst is in twee leeftijdcategorieën, nl. de 16,17 jarigen: + 15% en de groep tussen 30 en 49 jaar: + 16% . Het digitale lezen neemt dus vooral toe bij jongeren en bij de actieve bevolking. Dat het digitale lezen vooral de stedelingen aantrekt en minder de mensen op het platteland, zal wellicht niemand verbazen.

Enkele conclusies?
1. Het digitale lezen is in opmars in de VS. Met het succes van de tablets verdient het digitale lezen ook bij ons de nodige aandacht. Wie dacht dat door een daling in de verkoop van de e-readers het digitale lezen zou verdwijnen, heeft het duidelijk mis voor.
2. Digitaal lezen heeft niet direct een negatief effect op het lezen. Terwijl bijna een kwart van de Amerikanen digitaal leest, is er geen duidelijke daling in het leesgedrag waar te nemen.
3. Het zijn vooral jongere lezers en actieve dertigers/veertigers die het digitale lezen omarmen. De toekomst lijkt dus weggelegd voor het digitale lezen.   
 

Steun je lokale boekhandel via twitter #steunjeboekwinkel

Op dit ogenblik worden in Nederland flink wat steunbetuigingen aan de lokale boekhandel gelanceerd via twitter. De gemeenschappelijke hashtag is #steunjeboekwinkel.
Wiebe De Jaeger (uitgeverij Eburon) bracht deze rage aan het licht op zijn blog 
De actie werd in gang gezet door Pieter Offermans (@StoriesGuy op twitter).
Op zijn blog schreef hij het volgende:
"Pakjesavond en kerst komen eraan. In mijn geval betekent dat: boeken kopen. Zoals velen van jullie heb ik veel van mijn lectuur de afgelopen jaren online aangeschaft. Lekker makkelijk, vond ik. Maar daarmee begonnen wel de boekwinkels uit het straatbeeld te verdwijnen. Oeps! Dat was niet de bedoeling. Ik voel me juist zo welkom in de boekwinkel. Ik word er vriendelijk geholpen en krijg altijd goed advies. Ik kan er rustig rondneuzen en even de drukte van de stad ontvluchten. Het zou een ramp zijn als dat voorgoed verdwijnt."

Zijn oproep om via de hashtag #steunjeboekwinkel je lokale boekhandel in het zonnetje te zetten werd door verschillende mensen opgepikt, o.a. een aantal bekende auteurs.
Waarom zouden we in Vlaanderen niet meedoen en de vele voordelen van de lokale boekhandel in de verf zetten. Twitteraars aller landen: geef je mening over je lokale boekhandel via #steunjeboekwinkel.

De aantrekkingskracht van een breed aanbod

"De Boekenbeurs 2012 overtreft alle verwachtingen". Dat meldt Boek.be op haar website . Het is inderdaad opmerkelijk dat in tijden van economische crisis de Boekenbeurs een groot succes is geworden. Niet alleen het aantal bezoekers ligt boven de verwachtingen. Ook de boekenverkoop is gestegen ten opzichte van 2011. De laatste dagen van de Boekenbeurs ben ik mijn oor te luisteren gaan leggen bij een aantal uitgevers en standhouders om te horen wat zij hierover denken. Een van de punten die heel wat uitgevers signaleren is het feit dat er zeer breed werd ingekocht. Niet alleen de bestsellers gingen vlotjes over de toonbank. Ook heel wat titels waarvan weinig werd verwacht, deden het goed. Je komt daarmee snel bij het punt dat het publiek wellicht op de Boekenbeurs boeken vindt die het vandaag niet (meer) in de boekhandel terugvindt. Het is een feit dat omwille van de onzekere verkoop heel wat boekhandels minder titels inkopen. Er wordt ook steeds meer en meer ingezet op de bestsellers in de hoop op die manier de verkoop aan te zwengelen. Een logische evolutie. Maar misschien is "out of the box denken" hier toch op zijn plaats. Dat uitgerekend hierdoor de boekenliefhebber op de Boekenbeurs kennis maakt met boeken die men anders niet vindt, is toch wel opmerkelijk. Misschien kunnen uitgevers en boekverkopers hier creatief op inspelen. Een standhouder merkte bijvoorbeeld op dat een hele muur met de reeks ".... for dummies" erg succesvol was, boeken die maar sporadisch de weg vinden naar de boekhandel. Misschien zou een boekhandel hetzelfde kunnen doen en gedurende een maand een muur vrijmaken voor een brede selectie van "... for dummies". Mits goede afspraken met uitgevers kan dit wel eens verrassende resultaten opleveren. Zo zijn er wellicht nog tal van initiatieven met specifieke reeksen of genres te bedenken waarbij men tijdelijk een nieuwe selectie in de boekhandel kan plaatsen, waardoor de boekenliefhebber nieuwe dingen kan ontdekken. Het hoeft niet persé tot een hogere voorraad te leiden. De uitgevers hebben er geen belang bij dat hun boeken in een magazijn ligt te bestoffen. Uitgeverij Lemniscaat heeft in Nederland reeds een initiatief genomen. Waarom zitten uitgevers en boekverkopers niet meer samen om creatieve initiatieven in deze richting te bedenken? Het fenomeen verdient alvast de aandacht want het is een opvallende trend geweest op de Boekenbeurs.

Hoe ziet de Boekenbeurs er uit in 2022?

Ik kreeg onlangs een telefoontje van een journalist van De Tijd met de vraag: hoe zou de Boekenbeurs er uit zien in 2022? Zal er überhaupt nog behoefte zijn aan een evenement als de Boekenbeurs?

Het is natuurlijk moeilijk om ver vooruit te kijken. Een glazen bol is niet echt betrouwbaar. Wie weet welke technologische ontwikkelingen er zich voordoen binnen 5, 6 jaar? Maar ik vond de vraag zo uitdagend dat ik er dieper wil op ingaan op deze plek.

Eerst en vooral moeten we toegeven: de boekensector is niet de meest vooruitstrevende sector in de wereld. Grootse ontwikkelingen voltrekken zich meestal eerst buiten het traditionele boekbedrijf om daarna in meerdere of mindere mate te worden opgepikt. Ook de Vlaamse lezer is eerder conservatief. Denken we maar aan de verkoop via internet die in het buitenland sneller ingeburgerd geraakte dan bij ons.

Ik durf dan ook met een vrij grote zekerheid poneren dat het papieren boek binnen 10 jaar nog altijd het centrale gegeven zal zijn op de Boekenbeurs 2022. In 2002 was de Boekenbeurs ook niet fundamenteel anders dan deze in 2012.

En toch zal de Boekenbeurs er totaal anders uitzien. Alleen al omdat in 2015 Antwerp Expo gaat verbouwen en meer mogelijk wordt. Rond de papieren boeken zullen er veel meer digitale toepassingen worden aangeboden. Audiovisuele middelen zullen meer en meer hun intrede doen om de boeken te promoten.

Centraal gegeven wordt m.i. beleving. De wensen en de interesses van de lezer zullen nog meer centraal komen te staan. De opdeling van de stands per uitgever zal tegen dan zijn langste tijd hebben gekend. Eilanden volgens een thematische indeling lijken mij de toekomst. Want een lezer komt niet naar de Beurs voor een uitgeverij (hoe graag de uitgever ook communiceert met zijn lezer)  maar voor een thema, voor een auteur, voor een ervaring, de moeite waard om zich te verplaatsen. Technieken zoals NFC (near field communication) zullen in de smartphones geïntegreerd zijn, zodat betaling aan een centrale terminal piece of cake wordt.

Bezoekers zullen hun interesses kunnen opgeven in hun smartphone en via het semantische web zullen zij op hun smartphone een parcours  gepresenteerd krijgen langs de thematische eilanden die hen interesseren.  Je gsm brengt je automatisch naar de plek waar je favoriete auteur aan het signeren is. Binnen 10 jaar is Google Glasses wellicht ingeburgerd. Als je wilt, krijg je op je bril informatie over jouw favoriete thema's, auteurs enz... Je Google Glasses biedt je op elke plek informatie over boeken en auteurs die aanwezig zijn.

Een andere ontwikkeling die ik voorzie is interactief papier. Nu wordt er al geëxperimenteerd met speciale inkt die wanneer die aan licht wordt blootgesteld, klank en beeld produceert. Het papieren boek wordt hiermee zelf 'enhaunched' en concurrent van het beeldscherm.

Via touchtables zal je kunnen grasduinen in een digitale kiosk. Je hoeft je tablet maar op de kiosk te leggen en je schuift het digitale boek zo op je reader. Boeken zullen tal van varianten kennen: een papieren versie, een interactieve, een game, een televisiereeks...  Uitgevers en andere mediabedrijven zullen hun krachten bundelen om al deze vormen samen te presenteren, samen met de creatieve bedenkers ervan ( o.a. de auteurs, de illustratoren enz...) om de lezer in vervoering te brengen.

Naast de digitale beweging zal er wellicht ook een tegenbeweging ontstaan. Evoluties voltrekken zich nooit in één enkele richting. Naast het koele digitale zal het tastbare, het voelbare, het ruikbare ook aan belang toenemen bij een groeiende groep mensen. Boekbeleving zal ook meer en meer in een zintuiglijke richting evolueren. Boeken stralen rust uit en in een drukke wereld zullen heel wat mensen het papieren boek opzoeken om die rust terug te vinden. En zoals stress en rust naast mekaar bestaan, zal het zintuiglijk genot van (papieren) boeken ook naast digitale boeken blijven bestaan.

Neen, ik verwacht niet dat de Boekenbeurs aan aantrekkingskracht zal verliezen. Als de organisatoren verder volop de kaart van de beleving trekken zoals ze nu bezig zijn en er voor zorgen dat de Beurs hip blijft en de moeite waard is om interessante dingen te ontdekken, auteurs te ontmoeten en te ontdekken via de nieuwste technologieën, zullen lezers het nog altijd de moeite vinden om zich te verplaatsen.

Is minder boeken uitgeven de oplossing voor het boekenvak?

De Morgen pakt vandaag op de voorpagina uit met de titel "Vlaamse uitgevers pleiten voor veel minder boeken". De nieuwe directeuren van WPG Uitgevers België, Peter Quaghebeur en Erwin Provoost, vinden dat er te veel boeken worden uitgegeven in België. Op het e-reading event in Gent vorige week was dit reeds één van de punten die Peter Quaghebeur naar voren schoof. 
Met deze blog wil ik verder ingaan op deze problematiek.

De cijfers

In Vlaanderen werden in 2011 11.800 nieuwe isbn's uitgereikt. Maar in dit cijfer zitten zowel de educatieve, wetenschappelijke als algemene boeken. Ook doctoraatthesissen, e-boeken en de regionale of persoonlijke publicaties vallen daaronder. Niet al deze publicaties zijn bedoeld om te verkopen in de boekhandel. Veel van deze publicaties hebben maar een beperkt doelpubliek, richten zich naar een bepaalde niche of  zijn gedrukt op een zeer beperkte oplage.
In Nederland worden er jaarlijks +/- 20.000 nieuwe isbn's uitgereikt. Maar ook daar zitten heel wat educatieve en wetenschappelijke boeken bij.
Jaarlijks komen er dus iets meer dan 30.000 nieuwe titels uit, waarvan er ongeveer 20.000 voor de algemene consumentenmarkt. (zie 2 onderaan) Gezien boeken meestal meer dan één jaar leverbaar blijven, is het algemene aanbod van boeken zeer breed. In de eerste helft van 2012 werden er volgens GfK van +/- 155.000 titels minstens één exemplaar verkocht. Het aantal Nederlandstalige boeken dat op de reguliere markt verkrijgbaar is, en min of meer kopers vindt, wordt geraamd op 70 à 80.000 verschillende titels. Dat is natuurlijk nog altijd zeer veel, rekening houdend met het feit dat bijvoorbeeld Standaard Boekhandel, die ongeveer 50 procent van de markt heeft, jaarlijks ongeveer 5.000 à 6.000 verschillende titels inkoopt. Maar naast Standaard Boekhandel zijn er ook nog andere winkels, speciaalzaken en nichespelers, die een ander assortiment voeren.

Merchants of culture

Er zijn nogal wat cultuurpessimisten die waarschuwen voor de toenemende commercialisering van het boekenvak en vrezen dat door de race naar succes het boekenaanbod aan diversiteit verliest. André Schiffrin, de bekende Amerikaanse uitgever van o.a. Pantheon en The New Press waarschuwt voor deze ontwikkeling in zijn boek "De boekenbusiness: hoe het grote geld het boekenvak en het lezen heeft veranderd".

De Britse professor John B. Thomson (1) volgt Schiffrin niet in zijn analyse in zijn zeer boeiend boek Merchants of culture waarin hij een analyse van het actuele boekenvak in de US en de UK maakt. In zijn studie merkt hij op dat de voorbije jaren de diversiteit in het boekenaanbod vrij stabiel is gebleven. Maar hij ziet wel een belangrijk ander probleem, nl. "bestselleritis". Het aandeel van de top 10 titels in de totale boekenverkoop groeit jaar na jaar in de Angelsaksische wereld. De kloof tussen de oplages van de beststellers en de oplages van de titels daaronder wordt steeds groter. GfK stipte recent een gelijkaardige ontwikkeling aan in de Vlaamse boekenmarkt. In augustus 2012 was het aantal verkochte exemplaren in de top 10 drie maal zo groot als in dezelfde periode van 2011. Thomson ziet het als de belangrijkste uitdaging voor het boekenvak als creatieve industrie om deze tendens om te buigen. Hij ziet een samenspel van heel wat factoren. Enerzijds zijn de uitgevers steeds op zoek naar dè bestsellers. Ook de media willen voornamelijk focussen op de bestseller. En via de social media gaan steeds meer mensen zich baseren op wat hun vrienden lezen om ook het boek te kopen. Gevolg: de rush naar de goedlopende titels wordt steeds groter. Hoe je dit kan ombuigen is niet direct het onderwerp van Merchants of Culture, maar het lijkt ons wel een belangrijke uitdaging voor het boekenvak als geheel. Dat individuele uitgevers er vooral voor willen zorgen dat zo weinig mogelijk boeken verlieslatend zijn, lijkt me logisch. Maar het bredere plaatje is ook erg belangrijk.

Te hoge stocks

Een ander gegeven is wat Geert Joris schetst in hetzelfde artikel in De Morgen. Hij legt vooral de klemtoon op het feit dat er te veel onverkochte exemplaren in de magazijnen blijven liggen en daarna moeten vernietigd worden of aan dumpingprijzen in de markt worden gezet. De huidige technieken van printing on demand, de mogelijkheden om stocks goed op te volgen, samenwerking tussen retailers en uitgevers in het bepalen van de oplagen enz... Het zijn allemaal wegen die de stocks naar beneden kunnen krijgen.
Dit is een belangrijke uitdaging voor het boekenvak in zijn geheel.

(1) John B. Thomson zal op 22 maart 2013 de Leerstoel Boek.be aan de Universiteit Antwerpen verzorgen. We kijken reeds uit naar zijn referaat.

(2) In 2011 verschenen in totaal 35.926 verschillende boeken, waarvan 21.266 A (Algemene)-boeken, 7.799 S (School)-Boeken en 4.827 W (Wetenschappelijke)-Boeken. Overige was goed voor 2.034 boeken.

Boek en tv komen steeds dichter bij mekaar

Boek, tv en film krijgen steeds meer raakpunten. Dat merken we op diverse vlakken. In 2011 waren niet minder dan 4 titels van de meest verkochte boeken het resultaat van een tv-programma. The Hunger Games en de Twilight reeks tonen dit ook aan op internationaal vlak. In de VS organiseert Mike Shatzkin in oktober de "Movie/TV to book" conference in Hollywood. Vorig jaar organiseerde Boek.be onder grote belangstelling een speeddating tussen uitgevers en filmproducenten. Ondertussen zijn twee managers uit de film- en tv-wereld aan het hoofd gekomen van de grootste Vlaamse uitgeverij, WPG België (o.a Standaard uitgeverij). Lisbeth Imbo gaat voor het nieuwe productiehuis van uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts een documentaire maken over Leo Tindemans. Wellicht ook met een boek als co-product. De verwevenheid tussen de verschillende informatie en entertainmentkanalen zal de komende jaren nog veel sterker worden. Daarom plant Boek.be ook in het najaar een pitch moment waarbij uitgevers, filmproducenten, tv-makers en gaming industrie mekaar kunnen ontmoeten en plannen en ideeën kunnen uitwisselen. Op een iets kleinere schaal dan in Hollywood, maar met hetzelfde doel voor ogen: de toekomst van de boekensector verbreden en in verbinding brengen met andere creatieve sectoren die hetzelfde publiek aanspreken.

Intrigerende kijk van een muziekman op de boekensector

De Staat van het Boek in Antwerpen (op 23 april 2012) sloot af met een boeiende kijk van een buitenstaander op de boekensector. Dirk De Clippeleir, huidig directeur van het muziekcentrum Ancienne Belgique in Brussel was jarenlang actief in de platenindustrie, o.a. bij EMI. Hij kijkt terug op de transformatie die de muzieksector heeft ondergaan en trekt daar elf lessen uit. De integrale tekst van zijn toespraak kunt u hier lezen: http://www.staatvanhetboek.be/vlaanderen2012/documenten/debuitenspiegel.pdf
Wat opvalt is de ongelooflijke parallellen die men kan trekken tussen wat er in de muzieksector is gebeurd en wat we nu zien gebeuren in de boekensector. Ik hoor al direct mensen rechtstaan en zeggen: 'Maar het boek is iets totaal anders dan muziek of een cd-doosje.' En dat is waar. Maar laten we toch niet de kop in het zand steken en doen alsof er niets aan de hand is.
Ik wil hier niet op elke les ingaan, maar enkele verdienen toch wel extra aandacht:
* Beschermen wat je hebt is een slechte strategie
Als we zien hoe de boekensector ontzettend traag reageert op het ontwikkelen van een huurmodel (inbegrepen het uitleenmodel voor bibliotheken) van digitale content, dan is dat hoofdzakelijk ingegeven door een beschermreflex. Men vergeet dat dit heel veel opportuniteiten biedt: nieuwe lezers aantrekken, promotie voor boeken, mensen uit de piraterij omgeving terugwinnen enz... Nu pas beweegt er wat in Nederland omdat vanuit de politiek de nodige druk wordt gezet. Het zou beter zijn voor de boekensector om sneller op dergelijke modellen in te spelen.
* Wring je trouwste bondgenoten niet de nek om
De muzieksector heeft de onafhankelijke platenwinkels uit de markt geprijsd door hogere kortingen te geven aan grootwarenhuizen en andere ketens. Vandaag zien we vaak hetzelfde gebeuren. Onafhankelijke boekhandels krijgen meestal minder korting dan de grotere (branchevreemde) marktkanalen, terwijl zij de belangrijkste bondgenoten zijn van de uitgevers. Zij hebben het vandaag erg moeilijk. Wanneer er heel wat van deze verkooppunten verdwijnen dan verdwijnt het boek voor een belangrijk deel uit het oog van de consument. Onderzoek naar het lees, leen en koopgedrag in Vlaanderen heeft aangetoond dat impulsverkoop erg belangrijk is. Het boek moet dus op vele plaatsen zichtbaar blijven. Een groot aantal winkels (en bibliotheken) waar mensen kennis kunnen maken met boeken is belangrijk voor de uitgevers. Ook al kopen de mensen dan niet in die winkel, vaak hebben ze daar het boek voor het eerst gezien.

Ik zou het rijtje verder kunnen afgaan, maar ik denk dat iedereen die een beetje vertrouwd is met de sector, dat zelf ook kan.

Zou het niet nuttig kunnen zijn om deze tekst massaal te verspreiden in de boekensector? Misschien moeten we de elf lessen inkaderen en in de kantoren van elke uitgeverij ophangen? Dirk De Clippeleir heeft ons in elk geval heel wat stof tot reflectie bezorgd.